"நான்" கடவுள், பாலாவின் தீவிர ரசிகன் ஏன்? (பாகம் 1)

மூன்று வருட உழைப்பு, பல நாள் காத்திருப்பு, இளையராஜாவின் உயிர்ப்பான இசை, பல சிக்கல்கள் என்று அதிக எதிர்பார்ப்புகளை பாலாவின் "நான் கடவுள்" படம் ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட பாலாவின் இயக்கத்தில் 5 வருடத்திற்கு பிறகு வரும் படம். இனி படத்தை பற்றியும் பாலாவை பற்றியும் பார்ப்போம்.

முதலில் பாலா

எனக்கு மிகவும் பிடித்த இயக்குனர்களில் பாலாவும் ஒருவர். காரணம் அவரது படத்தில் ரியாலிட்டி இருக்கும், செட் போட்டு எடுக்காமல் இயல்பாக எடுக்கப்பட்டு இருக்கும். அதில் வரும் சண்டை காட்சிகள் மிக தத்ரூபமாக இருக்கும், சினிமாத்தனம் இல்லாமல், அடித்தால் டமால் டுமீல் என்று சத்தம் இல்லாமல் நிஜமாக அடித்தால் எப்படி இருக்குமோ அதை போல காட்சிகள் இருக்கும். கதாபாத்திரங்களின் உடைகள் சினிமாத்தனம் இல்லாமல் சாதாரணமாக இருக்கும்.

பலருக்கு பாலாவை பிடிக்காது காரணம் அவர் படங்களில் வன்முறை காட்சிகள் அதிகம் இருக்கும், கடைசியில் ஹீரோவை சாகடித்து விடுவார் அல்லது காதலியுடன் சேர விடாமல் சோகமாக முடித்து விடுவார் என்ற குற்றசாட்டும், இவர் ஒரு "சைக்கோ" என்றும் பலர் கூற கேட்டு இருக்கிறேன். நம் ஊரில் கடைசியாக சந்தோசமாக படம் முடிந்தால் தான் ஏற்று கொள்வார்கள், சோகமாக முடிந்தால் கடுப்பாகி விடுவார்கள், எனவே பாலா படத்தை எல்லோரும் இவ்வாறு நினைத்ததில் ஆச்சர்யமில்லை.

நான் செய்திகளில் படித்தவரை மற்றும் அவர், விகடனில் ஒரு தொடர் எழுதி இருந்தார் அதில் இருந்து தெரிந்து கொண்டதிலும் பாலா ஒரு பயங்கர ரவுடி, கட்ட பஞ்சாயத்து, மிரட்டல் (ஆளை பார்த்தால் அப்படி தெரியலை:D) என்று தாதாவாக தான் இருந்து இருக்கிறார். தற்போது அதில் இருந்து மீண்டு (இன்னும் தொடருவதாக அறிகிறேன்) திரைத்துறைக்கு வந்தது எனக்கு ஆச்சர்யம், அதுவும் தேசிய விருது வாங்க கூடிய அளவிற்கு படங்களை எடுக்கும் திறமை எப்படி? என்று நான் வியந்ததுண்டு. இவர் பாலுமகேந்திராவின் சீடர்.

ரவுடியாக இருந்ததாலோ என்னவோ இவர் படங்களிலும் அவை சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் தத்ரூபமாக இருக்கும், ஒரு ரவுடி எப்படி இருப்பான்? எப்படி வசனம் பேசுவான், சண்டை என்று வந்தால் எந்த மாதிரி நடந்து கொள்வான், இயல்பான முகபாவனைகள் மற்றும் உடல் மொழி எப்படி இருக்கும் என்று இவர் படத்தை பார்த்தால் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

எனக்கு ஏன் பாலாவை பிடித்தது?

எனக்கு சமூகத்தின் மீது பொதுவாக கோபம் அதிகம், குறிப்பாக பெண்களுக்கு மற்றும் முடியாதவர்களை துன்புறுத்துவதை என்னால் ஏனோ சின்ன வயதில் இருந்து சாதாரணமாக கூட ஏற்று கொள்ளமுடியவில்லை அல்லது சகிக்க முடியவில்லை. எனக்கு பிடித்த வாசகமே "எளியோரை வலியோர் வருத்துதல் கூடாது". எனவே இவர்களுக்கு எதிராக கொடுக்கப்படும் தண்டனைகள் கடுமையாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பவன்.

தவறு செய்தவன் கண்டிப்பாக தண்டனை பெற வேண்டும் என்பதில் எந்த ஒரு மாற்று கருத்தும் கிடையாது, ஆனால் அனைவருக்கும் தெரியும் நமது நாட்டில் இதெல்லாம் நடக்காத காரியம் என்று. கற்பழிப்பு செய்தவன் ஒரு வாரத்தில் சிறையில் இருந்து வந்து விடுகிறான், அல்லது தண்டனையே பெறாமல் தப்பித்து விடுகிறான். வெளியே வந்ததும் இல்லாம உன்னால என்னை என்ன செய்து விட முடியும்? என்று சவால் விடுகிறான், இதை எல்லாம் கேள்விப்படும் போதோ செய்திகளில் படிக்கும் போதோ "நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே" மாதிரி ஆகி விடுகிறேன்.

என்னால் கொலையை கூட குறைந்த பட்சம் மன்னிக்க முடியும் ஆனால் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் ரீதியான கொடுமைகளை மட்டும் எந்த காரணத்திற்காகவும் மன்னிக்கமுடியவில்லை. பாலியல் ரீதியாக பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் மனநிலையை என்னால் நினைத்தே பார்க்க முடியவில்லை. உடம்பில் அடிப்பட்டால் காயம் ஆறி விடும், மனதில் ஏற்படும் ரணத்தை எந்த மருந்து கொண்டு ஆற்றுவது. நம் உடலே நமக்கு அருவருப்பு ஆகி விடாதா! அதை நினைத்து நினைத்து மனம் வெதும்பி போய் விடாதா! இதற்க்கெல்லாம் தண்டனை மிக கடுமையாக இருக்க வேண்டாமா!

அதே போல, தான் உண்டு தன் வேலையுண்டு என்று இருப்பவர்களை இம்சிப்பதையும் என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள முடிவதில்லை. சுருங்க கூறினால் அப்பாவிகளை துன்புறுத்துவதை ஏற்று கொள்ளமுடிவதில்லை. இதை போல குற்றங்களுக்கு பாலாவின் படத்தில் தண்டனைகள் கடுமையாக இருக்கும் அல்லது அடி பலமாக இருக்கும். நிஜத்தில் நடக்காததை திரையில் செயற்கையாக பார்த்து திருப்தி படுவதாலே நான் பாலாவின் தீவிர ரசிகன். திரையில் ஹீரோக்களை ஏன் எல்லோரும் கொண்டாடுகிறார்கள்? நாம் செய்ய நினைத்ததை செய்ய முடியாததை இன்னொருவன் நம் பிம்பமாக செய்யும் போது நமக்கு அவரை பிடிக்கிறது நாமே தண்டித்தது போல மகிழ்கிறோம். நாம் சாலையில் செல்லும் போது எத்தனையோ நிகழ்ச்சிகளை பார்க்கிறோம், அதில் நடக்கும் தவறுகளை தட்டி கேட்க நினைத்தும் நடைமுறையில் சாத்தியம் இல்லை என்பதால் மனம் வெதும்பி எதுவும் செய்ய முடியாமல் அமைதியாக செல்கிறோம். அதையே ஒருவன் திரையில் செய்யும் போது அதை நம் பிம்பமாக கருதி அவருக்கு ரசிகராகி விடுகிறோம். அதே லாஜிக் தான் நான் பாலாவிற்கு ரசிகன் ஆனதும்.

பாலாவின் படங்களில் பல காட்சிகள் எனக்கு பிடித்தவை, பொதுவாகவே எனக்கு வன்முறை படங்கள் அதிகம் பிடிக்கும், செய்யப்படும் வன்முறை நியாயமாக இருந்தால். யோவ்! வன்முறையே தப்பு இதுல என்ன நியாயம்! அநியாயம்! என்று கேட்பவர்கள் மறுபடியும் மேலே இருந்து இன்னொரு முறை படியுங்கள் :-) பாலா நல்லவரா கெட்டவரா என்ற பிரச்சனைக்கே நான் வரவில்லை, அவர் மீது பல குற்றசாட்டுகள் உண்டு, அது அவருடைய தனிப்பட்ட விஷயம். ஒரு இயக்குனராக எனக்கு அவரை மிகவும் பிடித்து இருக்கிறது.

இது வரை நான் பார்த்த படங்களிலே எனக்கு பிடித்த, நான் ரசித்த, என்னை திரும்ப திரும்ப பார்க்க தூண்டிய சண்டை காட்சிகள் வந்த படம் இரண்டு, அதில் ஒன்று ரஜினி படம் இரண்டாவது பாலா படம். அவை எந்த படங்கள், ஏன் மற்றும் பாலாவின் மற்ற மூன்று படங்களை பற்றியும் என் அடுத்த பதிவில் கூறுகிறேன்.