குசேலன் – விமர்சனம் அல்ல திரை விமர்சனம்

நான் குசேலன் வியாழக்கிழமையே பார்த்து விட்டேன். விமர்சனம் எழுதலாம் என்று பார்த்தால், அதற்குள் ரஜினி வாயை கொடுத்து புண்ணாக்கி கொண்டார். அதனால் கோபம் அடைந்து அனைவரும் தாறு மாறாக விமர்சனம் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள் (ரஜினியையும் படத்தையும்), அவர்கள் கோபத்தில் நியாயம் இருந்ததால் அந்த நேரத்தில் விமர்சனம் என்று செய்தால் அதை விமர்சனமாக யாரும் நினைக்க மாட்டார்கள் என்று கருதி எதுவும் கூறவில்லை.ஊரே பற்றி எரியும் போது பேட்டை ராப் போட்ட மாதிரி ஆகிடும்னு எதுவும் சொல்லலை . சும்மாவே ரஜினியை போட்டு காய்ச்சுபவர்கள் தெளிவில்லாமல் கூறி தானா வந்து வசமா மாட்டுன ரஜினியை விடுவார்களா? சரி விசயத்துக்கு வரேன்.

படம் எந்த ஒரு ரஜினி பிரம்மாண்டமும் இல்லாமல் எளிமையான படம். படத்தின் கதை இது தான் பசுபதி ஒரு நாவிதர் மிகவும் ஏழ்மை நிலைமையில் உள்ளவர் ஆனால் நேர்மையாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு வாழ்பவர், அதனாலேயே வாழ்க்கையில் பல இன்னல்களை சந்தித்து பெரிதாக சம்பாதிக்க முடியாத நிலையில் இருப்பவர். அவர்கள் ஊருக்கு ரஜினி நடிக்கும் படப்பிடிப்பிற்காக அனைவரும் வருகிறார்கள்.

ரஜினி தன்னுடைய சிறுவயது நண்பன் என்பதை தன்னுடைய மனைவி மீனாவிடம் கூற அது அப்படியே அனைவருக்கும் தெரிந்து விடுகிறது. பெரிய நடிகரின் நண்பன் என்பதால் பசுபதியின் மீது அனைவருக்கும் திடீர் பாசம் வந்து விடுகிறது. அனைவரும் அவரை கொண்டாட, அவருக்கோ தர்மசங்கடமாகி விடுகிறது. அனைவரும் ரஜினியிடம் தன்னை அறிமுகப்படுத்த கூற, பசுபதிக்கோ தன்னை அவர் இன்னும் நினைவு வைத்து இருப்பாரா என்று சந்தேகம், அதுவும் இல்லாமல் நாவிதரான தன்னை ரஜினி இத்தனை காலம் கடந்தும் ஏற்று கொள்வாரா? தன்னை நண்பன் என்று கருதுவாரா? என்ற குழப்பத்திலும் தன்னுடைய தாழ்வு மனப்பான்மையாலும் ரஜினியை சந்திக்காமல் இருந்து விடுகிறார். சந்திக்க முயற்சி செய்யும் போதெல்லாம் கெடுபிடிகளால் சந்திக்க முடியாமல் போய் விடுகிறது. பசுபதியின் குழந்தைகள் தன்னுடைய அப்பா ரஜினியின் நண்பன் என்று பள்ளியில் பெருமை பீற்றி விட அனைவரும் பசுபதியை நெருக்கிறார்கள்.

பசுபதி ரஜினியை சந்திக்க மறுக்க கடைசியில் அனைவரும் பசுபதி பொய் சொல்வதாக நினைத்து ஒதுக்குகிறார்கள். இதனால் கடும் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகிறார். இவருடைய தொழிலும் இதனால் பாதிக்கப்படுகிறது.குழந்தைகளே இவரை வெறுக்கிறார்கள்.

கடைசியில் ரஜினியை சந்தித்தாரா? அவர்கள் நட்பு என்ன ஆனது என்பதே முடிவு.

 

பசுபதி ஏக்கமான முகத்தை வைத்து அருமையாக நடித்து உள்ளார். ரஜினியை பார்க்க அவர் முயற்சிக்கும் போதெல்லாம் நடிப்பில் மின்னுகிறார். அனைவரும் ரஜினியை சந்திக்க ஏற்பாடு தர செய்ய சொல்லி அவரை நெருக்கும் போதெல்லாம் தன்னுடைய தர்ம சங்கடமான நடிப்பை அழகாக வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார். படம் முழுவதும் பசுபதியே வருகிறார், ரஜினி இடையிடையே வரும் படி காட்சி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. ரஜினிக்கு பிடித்த கடலை மிட்டாயை எடுத்து சென்று கொடுக்க முடியாமல் ஏமாற்றம் அடைவது, தன் குழந்தைகள் படிக்கும் பள்ளியின் தலைமை பொறுப்பில் உள்ளவர்கள் ரஜினியை தங்கள் பள்ளிக்கு சிறப்பு விருந்தினராக ரஜினியை அழைத்து வரும் படி நெருக்கடி கொடுக்கும் போது செய்வது அறியாது விழிக்கும் போதும், பசுபதியின் குழந்தைகள் ஏமாற்றம் அடைந்து அவரை வெறுக்கும் போதும் ஒரு எதார்த்த நடிகராக மிளிர்கிறார். கடைசியில் ரஜினி பசுபதியின் நண்பர் என்று அனைவருக்கும் தெரிந்த பிறகு மீனா! ஏங்க நீங்க பல விசயங்களை கூறவில்லை என்று கேட்கும் போது, “நண்பன் என்று சொன்னதுக்கே என்னை இந்த அளவுக்கு கொண்டு வந்துட்டீங்க” என்று கூறும் போது நம் மனதை தொடுகிறார்.

முதலில் பசுபதியிடம் உதவியாளராக இருக்கும் வடிவேல் தொழில் கற்று கொள்ள யாரிடமாவது முயற்சித்து பார்க்க வேண்டும் என்று கூற, அதற்க்கு பசுபதி ஒரு பலூனை கட்டி அதில் சேவிங் கிரீம் தடவி இதை உடைக்காமல் கத்தியால் எடு அப்புறம் பார்க்கலாம் என்று கூற, அதற்க்கு வடிவேல் சேவிங் செய்யும் போது பலூன் கிரீமுடன் வெடிக்க திரை அரங்கமும் வெடி சிரிப்பால் அதிர்கிறது.பிறகு தனியாக கடை ஆரம்பித்து ஆள் வைத்து எல்லோரையும் தூக்கி வந்து கட்டிங் செய்து அனைவரையும் கலகலப்பூட்டுகிறார். ரஜினியை பார்க்க அவர் செய்யும் முயற்சிகள் ஒவ்வொரு முறையும் பசுபதி போல தடங்கலாகி விட கடைசியாக அவர் ரஜினியை சந்திக்கும் போது அவர் செய்யும் கலாட்டா உம்மனா மூஞ்சியையும் சிரிக்க வைத்து விடும்.

லிவிங்ஸ்டன் அந்த ஊரில் பெரிய ஆள், தான் தயாரிப்பாளராக வேண்டும் என்பது அவருக்கு நீண்ட நாள் விருப்பம் இதற்காக அவர் ரஜினியிடம் கால்ஷீட் வாங்க பசுபதியிடம் நட்பு பாராட்டுவது செம காமெடி. சந்தானம் காமெடி வரவைக்க முயன்றுள்ளார்.

பிரபு ரஜினிக்கு பாதுகாப்பு கொடுக்கும் அதிகாரியாக வருகிறார், அவர் வந்ததும் ரசிகர்கள் “என்ன கொடுமை சார் இது” என்று கூறி கலகலப்பாகி விட்டார்கள். இனி பிரபு என்றாலே இந்த வசனம் தான் போல இருக்கு. நட்புக்காக வருவதால் அவருக்கு “பெரிய காட்சி” அமைப்பு இல்லை அவர் “பெரிதாக” இருப்பதை தவிர )

படத்தில் ரஜினி படம் துவங்கி 30 நிமிடம் கழித்தே வருகிறார். படத்தில் கொஞ்சம் பகுதி ரஜினி வசனங்கள் ரஜினி படத்திற்காக இருப்பது போல இல்லாமல் இயல்பாக இருக்கிறது, சாதாரணமாக பேட்டியின் போது எப்படி பேசுவாரோ அது போல இருக்கிறது. ரஜினி படப்பிடிப்பில் இருக்கும் போது படப்பிடிப்பை பார்க்க வரும் ரசிகர் கூட்டங்களில் இருந்து ஒரு குறும்புக்கார ரசிகர் ஒருவர் தலைவா! நயன்தாராவையே பார்த்துட்டு இருக்கியே எங்க பக்கமும் கொஞ்சம் திரும்பு என்று சொல்ல அதற்க்கு ரஜினி வெட்கப்பட்டு திரும்பி சிரித்து அட! ஏம்பா கம்முனு இருங்கப்பா என்று கூறும் போது தன்னுடைய இயல்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்துகிறார். இன்னும் இளமையாகவே தெரிகிறார்[குறிப்பாக தொப்பை இல்லாமல் ], கடைசி காட்சியில் தன்னுடைய அருமையான நடிப்பை வெளிப்படுத்தி எத்தனை மசாலா படங்களிலும் நடித்தாலும் இன்னும் பழைய நடிப்பை மறக்கவில்லை என்று அனைவரையும் நெகிழ வைத்து விடுகிறார்.

நயன்தாரா மிக அழகாக உள்ளார், நடிக்க வழக்கம் போல வாய்ப்பில்லை,ரசிகர்களும் அதை எதிர்பார்ப்பதில்லை.அனைத்து ரசிகர்களும் தன்னை ஏன் கொண்டாடுகிறார்கள் என்று நிரூபித்து உள்ளார்

படத்தில் பஞ்ச் வசனங்கள் இல்லை, பிரம்மாண்ட செட்கள் இல்லை, வெளிநாட்டில் எடுக்கப்பட்ட பாடல்கள் இல்லை, முக்கியமாக சண்டை காட்சி இல்லை வடிவேல் ஸ்டண்ட் நடிகர்களிடம் அடி வாங்குவதை தவிர ரஜினிக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படவில்லை என்பது ஆறுதல் அளிக்கும் விஷயம்.

படத்தில் குறைகளாக எனக்கு தெரிவது, வடிவேல் நயன்தாராவை பார்க்கும் போதும் ப்ளோராவை பார்க்கும் போதும் லிவிங்ஸ்டன் செய்யும் ஒரு காமெடியும்!!காம நெடி வீசுகிறது . இவை எல்லாம் அவசியம் இல்லாதது, குறிப்பாக ரஜினி படத்திற்கு தேவையே இல்லை. இது வழக்கமான வாசுவின் டச்!. பசுபதி குடும்பம் சாப்பாட்டிற்கே கஷ்டப்பட்டாலும் மீனா மேக்கப் உடன் இருப்பது, புடவையின் தரம் ஆகியவை காட்சி அமைப்போடு ஒட்டவில்லை. சினிமா சினிமா பாடல் சாதாரண ரசிகனை சந்தோசப்படுத்தினாலும் அதற்க்கு கொடுக்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் அளவுக்கு காட்சி அமைப்பு இல்லாதது. படத்தை நண்பர்கள் படம் என்றாலும் நண்பர்கள் கடைசியில் தான் சந்திப்பது ஒரு பெரிய குறை. நயன்தாரா பாடலும் ஓம் சாராரே பாடலும் தெலுங்கு படம் பாடல் போல சம்பந்தம் இல்லாமல் வருகிறது.ரஜினி நடிகராகவே வருவதால் அவரை துதி பாடி இருக்கும் சில காட்சிகள்.இணையத்தில் குஷ்பூ ஸ்னேஹா போன்றவர்கள் இருந்ததாக படங்கள் வந்தன ஆனால் அவர்களை படத்தில் காணவில்லை.

இவை தவிர்த்து குசேலன் ஒரு நல்ல பொழுது போக்கு படம்,தமிழ் திரை உலகை உலக தரத்திற்கு உயர்த்தும் படம் அல்ல. பின் நவீனத்துவம், நுண்ணிய அரசியல், உலக தரம்,கன்னட நா*, குப்பை படம், நடிக்க தெரியாதவன் படம், சமீபத்திய ரஜினி சர்ச்சை என்கிற பார்வையில் (சம்பந்தப்படுத்தி) விமர்சனம் படித்தாலும், படம் பார்த்தவர்களுக்கும் பார்க்கப்போகிறவர்களுக்கும் படம் மொக்கை தான்.

மேலே நான் கூறியவைகளில் எதுவும் மிகை படுத்தி கூறவில்லை.தமிழ் படங்களை உலக தரத்தில் எதிர்ப்பார்ப்பவர்களுக்கான படமல்ல இது, தங்கள் கவலைகளை மறந்து மகிழ்ச்சியாக இருக்க நினைக்கும் சாதாரண மக்களுக்கான படம்.

குறைகள் இல்லாத மனிதர்கள் இல்லை, குறைகள் காண்பது மட்டுமே வாழ்க்கை இல்லை.

No related posts.

Tagged as: ரஜினி