உண்மையான திருடர்கள் யார்? காவல் துறையினரா! திருடர்களா!!

நான் இந்த முறை ஊருக்கு சென்று இருந்த போது எங்கள் குல தெய்வ கோவிலில் சில நாட்களுக்கு முன்பு திருட்டு போனதாக கூறினார்கள். கோவில் உண்டியலில் இருந்த கொஞ்சம் பணம் மற்றும் சில வெள்ளி சாமான்கள் மற்றும் கோவிலில் பூசாரி வைத்து இருந்த கொஞ்சம் பணம் (இவர் ஏன் அங்கே கொண்டு போய் வைத்தாரோ) ஆக மொத்தம் ருபாய் 6000 வரை மதிப்புள்ள பொருட்கள் திருட்டு போய் இருந்தது.

காவல் நிலையத்தில் புகார் கொடுத்தது என்ன ஆனது என்று கேட்டேன்? அவர்கள் புகார் கொடுத்து இருப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில், புகார் எதுவும் கொடுக்கவில்லை என்றார்கள்! எனக்கு மிக ஆச்சர்யமாக இருந்தது, ஏன் என்று கேட்ட போது புகார் கொடுத்தால் விசாரணை என்ற பெயரில் எங்களுக்கு 10000 ருபாய் வரை செலவாகும், அதுவும் இல்லாமல் நாங்கள் இதனால் அடைந்த வேதனையை விட அவர்கள் விசாரணை என்ற பெயரில் அலைக்கழித்து மன உளைச்சலையும் ஏற்படுத்தி விடுவார்கள், என்று கூறிய போது எனக்கு அவர்களிடம் நீங்கள் செய்வது தவறு, இதை போல செய்தால் திருடர்களுக்கு துணை போவது போல ஆகிவிடாதா, அவர்களுக்கு இது மேலும் தைரியத்தை கொடுத்து விடாதா? என்று கேட்க தோன்றவில்லை. எனென்றால் காவல் விசாரணை எந்த அளவுக்கு இருக்கும் என்று எனக்கு தெரிந்தவர்கள் கூறி ஏற்கனவே தெரியும்.

சாதாரண மக்களை நாளைக்கு வா! இரண்டு நாள் கழித்து விசாரணைக்கு வா! என்று அழைத்து நொங்கு எடுத்தால் அவர்கள் எப்படி தாங்குவார்கள். அவர்களுக்கு ஒரு நாள் வேலைக்கு போக வில்லை என்றாலும் சாப்பாட்டிற்கு பிரச்சனை. அவர்கள் வேலைக்கு போவதை பார்ப்பார்களா இல்லை இவர்களோடு விசாரணைக்கு நடையாய் நடப்பார்களா? திருட்டு போனதுக்கு மேல் செலவு செய்ய விரும்புவார்களா?

இதை விட அவர்கள் கூறிய இன்னொரு விஷயம் தான் என்னை அதிர்ச்சி அடைய வைத்தது ஒரு சிலர் தற்கொலை செய்து கொண்டால் கூட அவர்கள் அதை பற்றி காவல் துறையிடம் சொல்வதில்லை என்றார்கள், அதற்க்கு அவர்கள் கூறிய காரணம் மேலே கூறியவையே.

இதில் சம்பந்தப்படாதவர்கள் வேண்டும் என்றால், கண்டிப்பாக புகார் கொடுக்க வேண்டும் என்கிற ரீதியில் பேசலாம், ஆனால் விசாரணை என்கிற பெயரில் வாழ்க்கை வெறுத்தவர்களுக்கு மட்டுமே இதில் உள்ள கஷ்டம் புரியும். இந்த தவறை நியாய படுத்தி பேசவில்லை. அவர்களின் மன நிலையை பிரதிபலித்தேன்.

இதை போல தவறுகள் குறைய வேண்டும் என்றால் காவல் துறை விசாரிப்புகள்,சட்டங்கள் எளிமையாக வேண்டும், பொது மக்கள் பயமின்றி வந்து செல்லும் இடமாக மாற வேண்டும். விசாரணை என்ற பெயரில் பொது மக்களை வாட்டி வதைக்கும் முறைகள் மாற வேண்டும். இதனாலேயே கற்பழிப்புக்கு ஆளான பெண்கள் தைரியமாக புகார் கொடுக்க முன்வருவதில்லை, விசாரணை என்கிற பெயரில், முதலில் கற்பழித்தவரை விட இவர்கள் கேட்கும் கேள்விகளால் பல முறை கற்பழித்து விடுகிறார்கள் :-( சிகரெட் பாக்கெட்டும், பான்பராக்கும், டீயும், முன்கட்டண தொலைபேசி ரீசார்ஜ் அட்டையும் வாங்கி தர சொல்லி காவல் துறை பக்கமே தலை வைத்து படுக்க கூடாது என்று நினைக்கும் அளவுக்கு கொண்டு வந்து விடுகிறார்கள்.

இவைகளை எல்லாம் பார்க்கும் போது மனம் குமுறுவதை தவிர சாமானியர்களால் வேறு ஒன்றும் செய்ய முடிவதில்லை.இதற்காக காவல் துறை அவசியமில்லை என்று அர்த்தம் இல்லை, இதை போல தவறுகள் நடக்காமல் அல்லது குறைவாக இருந்தால் நலம்.

சட்டங்களும், காவலை துறை விசாரிப்புகளும் எளிமையானால் மக்கள் தைரியமாக புகார் கொடுப்பார்கள், எனக்கு இவர்கள் (இவ்வாறு இருப்பவர்கள்)மாற வாய்ப்பு இருப்பதாக எள்ளளவும் நம்பிக்கை இல்லை என்பது கசப்பான ஒன்று.